Hel van Groesbeek 2018

Hel van Groesbeek 8 april 2018,

 

Zondag, nu een week geleden was het weer zover, één van de mooiste wedstrijden van het jaar in Nederland (die ik tot nu toe heb gereden, en van heb gehoord) wordt weer verreden.

Toch wel erg vroeg voor de zondag je bed uit, dat moet je er wel voor over hebben! Om 7.15 uur word ik door Mo bij de carpoolplaats Vries opgepikt. Mooi op tijd zijn we dan ook op het parkeerweiland waar Sven en Koos (buurman van Sven) ook al zijn. Na de laatste voorbereiding aan de fietsen, schoenen, kleding, eten en drinken gaan we op de fiets naar het startterrein van de Hel.

 

Theo is dan nog onderweg (met mijn proviand). Als we onze startbordjes aan het vastmaken zijn komt ook hij er bij en is mijn eet voorraad in mijn achterzakjes op pijl (met dank aan Erwin en Theo). Sven en Koos staan dan al in het startvak voor de 70 km en Theo en ik voegen ons bij hun. Niet veel later valt het startschot en we zijn weg… nou ja na een paar minuten komt er ook beweging in het achterste deel van het peloton waar wij ons bevinden en stapvoets beginnen we aan de race. Mo moet dan nog 5…eh, 3 minuten wachten op het startschot van de 35km.

 

Op de crossbaan rijdt het eigenlijk best redelijk door, ik geloof dat ik maar één keer van de fiets moet. Daarna komt de gang er even in tot er een opstopping ontstaat voor een steil afdalinkje. Ik mopper wat omdat er een paar gasten voordringen maar Theo komt met de opmerking dat er nog kilometers genoeg zijn om dit oponthoud weer goed te rijden! En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Dan komt de vaart er echt in en na de gebruikelijke fuik opstopping bij de eerste serieuze klim is de race echt los. Mijn plan was om bij Theo te blijven maar we zijn dan al bij elkaar weg gereden.

 

Had ik al verteld dat het echt geweldig weer was die dag? Nou ik twijfelde eerst nog over been en armstukken maar ben echt blij dat ik ze niet aan heb. Het weer is zomers te noemen en dat maakt van de Hel wat mij betreft de Hemel van Groesbeek. Het weer en het mooie parcours door de heuvels maken de hoogte meters makkelijker te verteren. Ik denk dat Mo mij na iets meer dan de helft van de eerste ronde inhaalt met de fijne opmerking; niet zoveel remmen Freek! Door die opmerking vergeet ik mijn voornemen mijn eigen tempo te rijden (nadat ik Theo ben kwijtgeraakt) en haak ik aan bij Mo. Natuurlijk mede door zijn opmerking laat ik dat niet op mij zitten en ik merk dat ik bij de klimmetjes hem op mijn gemak J  weer voorbij rijd en zo wisselen we elkaar een tijdje af. Net iets later kom ik binnen voor mijn eerste ronde en nadat ik mij door een kluwen van 35km rijders me naar de ravitaillering wurm om mijn bidon te vullen is Mo al druk aan de praat met een andere rijder, ik groet hem nog even en duik mijn tweede ronde in. Ik merk dat ik door Mo te volgen iets te veel heb gegeven en mijn benen, vooral mijn kuiten, beginnen wat te protesteren. Wat lichte krampverschijnselen wijzen mij erop dat ik veel te weinig heb gedronken! Ik probeer wat te sparen qua inspanning zonder al te veel snelheid te verliezen en probeer zoveel mogelijk mijn tekort aan vocht bij te vullen.

 

Ik herstel wel aardig en de snelheid blijft voor mijn doen behoorlijk op pijl. Door ook continu te blijven eten (wat mij vorig jaar ook goed beviel) ging ook de tweede ronde nog best oké.

Het uitdagende parcours maakt het juist leuk om een tweede ronde te rijden zodat je kunt proberen om wat vloeiender bepaalde passages te rijden en uit kunt kijken naar de volgende spectaculaire klim of afdaling. Helaas heeft mijn strava registratie het weer niet goed gedaan maar na volgens mij dik 1200 hoogte meters en zeker meer dan 70 km (ongeveer 75km!) kom ik voldaan over de finish waar Mo en Koos (die is uitgevallen met materiaal pech) staan te wachten. Even later komen ook Sven en Theo over de eindstreep. Nu op naar het hoogtepunt van de dag…. De stuurbordjes tombola! Met een patatje achter de kiezen duurt het wel wat lang maar het is het wachten waard. Theo wint een Samurai Sword set!

 

Nog even met z’n allen op de foto, die de ronde miss voor ons maakt J, en dan vertrekken we weer richting het noorden. Als ik voor iedereen mag spreken was het weer een geweldige editie van de Hel van Groesbeek en kijk ik nu al uit naar volgend jaar.

 

Koos, Sven, Theo, Mo en Freek    

 

 

 

Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.